روی
جذب گوارشی روی کم اما جذب آئروسل های این فلز از راه استنشاق سریع است و پس از اتصال با پروتئین های پلاسما در تمام بدن توزیع شده و نمی توان یک عضو خاص را به عنوان محل تجمع در نظر گرفت. دفع عمده روی از طریق صفرا و به میزان کمی از ادرار است .

علایم مسمومیت
املاح این فلز طعم گس دارند و برای پوست خورنده و از راه گوارشی ایجاد استفراغ می کنند. تماس پوست با گرد و غبار اکسید روی حالت اگزما به صورت جوش های تاولی را ایجاد می کند. استنشاق کلرور روی ایجاد تنگی نفس، درد زیر جناغ سینه و سرفه می نماید. در اثر استنشاق مقادیر زیاد دود اکسید روی احتمال صدمات ریه و مرگ وجود دارد. اختلالات به وجود آمده تنگی نفس، تعریق، درد مفاصل و تب است که به تب روی یا تب دود فلزی معروف است. این حالت در روزهای بعد از تعطیل بیشتر دیده می شود. لازم به ذکر است تماس مزمن با روی باعث آنمی، فیبروز کبد و پانکراس، سقط جنین و عقیمی مردان می شود.

سرب
پس از آهن دومین فلز پر مصرف صنعتی است و نه تنها یک آلاینده صنعتی بلکه از شایعترین آلاینده های محیطی است که مشکلات بسیاری را برای اطفال مخصوصا از طریق اسباب بازی ها ایجاد می کند.

کینتیک
جذب سرب از هر سه راه پوستی، تنفسی و گوارشی انجام می پذیرد. جذب گوارشی این ماده در اطفال از بزرگسالان بیشتر است. افزایش چربی، کمبود کلسیم، آهن، ویتامین و پروتئین در مواد غذایی جذب سرب را از دستگاه گوارش افزایش می دهد.
جذب تنفسی سرب از کلیه راه های تنفسی، مجاری بینی و سطح شش ها انجام می شود . جذب پوستی ترکیبات سرب به استثنای ترکیبات آلی ضعیف است. توزیع سرب در بدن توسط گلبول های قرمز و در کبد، کلیه و سایر بافت های نرم صورت می گیرد اما بطور کلی ذخیره طولانی مدت سرب در استخوان ها انجام می شود ( حدود % 90 ) لازم به ذکر است که رژیم غذایی غنی از کلسیم باعث افزایش سرب خون و کاهش سرب استخوان و رژیم غذایی غنی از فسفر سبب رسوب سرب در استخوان ها و کاهش آن در بافت های نرم می گردد. عمده ترین راه دفع سرب جذب شده از طریق گوار از راه مدفوع صورت می پذیرد. در ارتباط با دفع سرب جذب شده از بدن کبد و کلیه نقش اصلی را دارند .

آثار سمی سرب در ارگان ها
- سیستم خونساز : ایجاد آنمی ناشی از کاهش عمر گلبول های قرمز، زردی و رنگ پریدگی
- سیستم اعصاب مرکزی : التهاب بافت مغز، آنسفالوپاتی سربی در کودکان، اختلالات حافظه، خواب آلودگی، اغماء و مرگ
- سیستم اعصاب محیطی : فلج عضلات ساعد، افتادگی مچ دست ( ابتدا انگشتان 3 و 4 )
- کلیه : فسفاتوری، گلوکزوری، آمینواسیدوری و نئوپلازی توبول های کلیه
- دهان و دندان و گوارش : ایجاد خط آبی یا حاشیه بورتون، از دست رفتن دندان در سنین پایین، افزایش بزاق، احساس طعم فلزی در دهان، کاهش اشتها، اختلال در هضم غذا، دردهای کولیکی شکم و یبوست شدید
- قلب و عروق : افزایش فشار خون، میوکاردیت و فیبروز
- سیستم تولید مثل : اختلال در تولید اسپرم، کاهش تستوسترون پلاسما، مرده زایی، سقط جنین، کاهش میل جنسی و کاهش توان جنسی

علایم مسمومیت
مسمومیت با سرب عموما بصورت مزمن می باشد ولی نشانه های مسمومیت به شکل حاد دیده می شود. این علایم شامل بی اشتهایی، احساس طعم فلزی در دهان، اختلال در خواب، کاهش میل جنسی، اختلال در حافظه، دردهای عضلانی و مفاصل، آنمی، دردهای کولیک شکمی، آنسفالوپاتی مغزی و ... می باشند.

تست های تشخیص مسمومیت
با انجام آزمایشاتی همچون شمارش سلول های قرمز خون، اندازه گیری کوپروپورفیرین در ادرار، اندازه گیری سرب خون و ادرار ما توان به تماس افراد با سرب پی برد .

قلع
مهمترین ترکیب قلع، نوع دو ظرفیتی آن می باشد. در صورتیکه این ماده از راه گوارش و به مقدار زیاد وارد بدن شود ایجاد استفراغ می نماید اما بطور کلی جذب گوارشی قلع بندرت اتفاق می افتد. استنشاق گرد و غبار و دود فلزی این ترکیب ایجاد پنوموکونیوز خوش خیمی به نام استانوزیس با علایم برونشیت، سرفه و گلو درد می نماید.
تماس جلدی با قلع به مدت طولانی، باعث جذب آن می شود که اثرات آن روی پوست بصورت سوختگی های موضعی به شکل التهاب و تحریک می باشد. ذخیره قلع جذب شده در بدن در اندام های کبد و کلیه صورت می گیرد . دفع عمده قلع از طریق ادرار و به مقدار جزئی از راه صفرا می باشد.
علایم مسمومیت به شکل احساس طعم فلزی در دهان، افزایش بزاق، اسهال و استفراغ، اختلالات تنفسی و دردهای عضلانی دیده می شود.

کبالت
جذب گوارشی کبالت بسیار کم است و استنشاق گرد و غبار و فیوم های آن می تواند باعث مسمومیت شود. دفع کبالت جذب شده در بدن از طریق کلیه ها صورت می گیرد.
علایم مسمومیت با کبالت شامل اختلالات گوارشی، تنفسی، نارسایی شنوایی، نکروز سلول های کلیه، اختلالات پوستی، کاهش وزن و بی اشتهایی است.
نکته مهم دیگر این است که بین کبالت و نیکل یک حساسیت متقاطع وجود دارد به این معنی که کسانی که نسبت به کبالت حساسیت دارند بدون تماس قبلی با نیکل، نسبت به آن هم حساس خواهند بود